Aleksander Stanisław Rosiński

Kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy
03.05.1889 09.05.1939 Kozienice

Biografia

Aleksander Stanisław Rosiński urodził się 3 maja 1889 roku w Kozienicach. Był synem Stanisława, kapitana armii rosyjskiej, i Marii z Tatkiewiczów. Po ukończeniu Korpusu Kadetów w Odessie i Szkoły Wojskowej w Kijowie, rozpoczął służbę w armii rosyjskiej, gdzie awansował do stopnia sztabskapitana. Podczas I wojny światowej służył m.in. w 37 pułku strzelców syberyjskich i 36 oddziale samochodów pancernych.

W 1917 roku wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji, gdzie dowodził kompanią w 8 pułku strzelców polskich. Wyróżnił się szczególnie w nocy z 25 na 26 lutego 1918 roku, gdy poprowadził szturm na wieś Pobołowo, zdobywając ją i otwierając drogę do Bobrujska. Po powrocie do Polski w 1920 roku został wcielony do Wojska Polskiego, a w 1922 roku zdemobilizowany.

Po zakończeniu służby wojskowej pracował jako księgowy i kierownik cynkografii w Warszawie. Zmarł 9 maja 1939 roku i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6796 (1922)
Odznaczony Medalem Niepodległości (1937)
Uczestnik walk o niepodległość Polski, w tym boju pod Pobołowem (1918)
Oficer rezerwy Wojska Polskiego w stopniu kapitana

Ciekawostki

W armii rosyjskiej figurował jako Росинский Александр-Станислав Станиславович
Po zdaniu egzaminu do wojsk kolejowych, rosyjski Sztab Generalny odmówił przeniesienia go ze względu na polskie pochodzenie
Jego syn Wiktor zginął w powstaniu warszawskim w 1944 roku

Udostępnij