Frans Krajcberg
Biografia
Frans Krajcberg urodził się 12 kwietnia 1921 roku w Kozienicach w rodzinie zasymilowanych Żydów o lewicowych poglądach. Po wybuchu II wojny światowej przedostał się na tereny okupowane przez Związek Radziecki i zaciągnął do Armii Czerwonej. W 1940 roku rozpoczął studia architektoniczne w Leningradzie, które przerwał w 1941 roku po ataku Niemiec na ZSRR. Zgłosił się do Armii Andersa, ale pozostał w Związku Radzieckim i wstąpił do Ludowego Wojska Polskiego.
Po wojnie, dowiedziawszy się o śmierci bliskich, zdecydował się nie wracać do Polski. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Stuttgarcie pod kierunkiem Williego Baumeistera, a w 1948 roku wyjechał do Paryża. Podróżował m.in. na Ibizę i do Brazylii, gdzie postanowił osiąść na stałe. W 1951 roku wziął udział w 1 Międzynarodowym Biennale Sztuki w São Paulo.
W Brazylii zamieszkał czasowo w jaskini Pico da Cata Branca, gdzie poświęcił się rzeźbie w kamieniu, a później w lesie w Paranie, malując naturę. W 1956 roku przeniósł się do Rio de Janeiro, a rok później otrzymał brazylijskie obywatelstwo. W latach 50. i 60. tworzył malowidła olejne, gwasze oraz płaskorzeźby inspirowane naturą, takie jak „Terra craqueladas”. W 1964 roku wrócił do Brazylii i założył studio w Cata Blancie, gdzie tworzył rzeźby przestrzenne i cykl „Poszarpane cienie”.
Od 1972 roku mieszkał w Nova Viçosa, tworząc rzeźby z pni i korzeni wyrzucanych przez morze. Od 1978 roku zaangażował się w działalność ekologiczną, dokumentując zniszczenia Puszczy Amazońskiej i tworząc dzieła ze zwęglonych części drzew, m.in. cykl „Africa”. W 2003 roku w Kurytybie otwarto Frans Krajcberg Institut, któremu artysta przekazał ponad sto swoich prac. Zmarł 15 listopada 2017 roku w Rio de Janeiro.