Irena Gut-Opdyke
Biografia
Irena Gut-Opdyke urodziła się 5 maja 1918 roku w Kozienicach. Była córką Władysława Guta i Marianny z domu Rębiś. Rodzina przeprowadzała się często, mieszkając m.in. w Chełmie, Radomiu, Suchedniowie, Częstochowie i Kozłowej Górze.
W latach 30. Irena zaangażowała się w działalność Czerwonego Krzyża, ucząc się udzielania pierwszej pomocy. W 1938 roku rozpoczęła naukę w szkole pielęgniarskiej w Radomiu. Podczas II wojny światowej była świadkiem okrucieństw, a także sama doświadczyła przemocy ze strony sowieckich żołnierzy.
Pracując jako służąca u majora Wehrmachtu Eduarda Rügemera, ukrywała w piwnicy jego willi Żydów z tarnopolskiego getta. Za zgodą majora, który postawił warunek, że Irena zostanie jego kochanką, uratowała kilkanaście osób.
Po wojnie wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie wyszła za mąż za Williama Opdyke'a. W 1982 roku otrzymała tytuł Sprawiedliwej wśród Narodów Świata, a w 2008 roku pośmiertnie Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP. Swoje wspomnienia opisała w książce "In My Hands" (W moich rękach). Zmarła 17 maja 2003 roku w Kalifornii.