Jan Kowalenko

Duchowny prawosławny
10.04.1876 19.04.1950 Kozienice

Biografia

Jan Kowalenko urodził się 10 kwietnia 1876 roku w Kozienicach. Był synem rosyjskiego podoficera Iwana Kowalenki i Marii z d. Siweckiej, Polki i katoliczki. Ukończył seminarium duchowne w Chełmie, a w latach 1903 i 1906 przyjął święcenia diakona i kapłana.

Przed święceniami pracował jako kierownik szkoły dla dzieci pracowników kolejowych w Chełmie i psalmista w Łodzi. Od 1906 do 1917 roku był proboszczem parafii w Wieluniu, a następnie w latach 1920-1939 pełnił funkcję proboszcza parafii św. Jana Klimaka w Warszawie. Doprowadził tam do budowy dzwonnicy i uporządkowania cmentarza prawosławnego.

Jako bliski współpracownik metropolity Dionizego (Waledyńskiego) brał udział w negocjacjach z rządem II Rzeczypospolitej w sprawie statusu prawnego Kościoła, a także występował w procesach sądowych dotyczących majątku cerkiewnego.

Od 1939 roku kierował parafią św. Marii Magdaleny w Warszawie, pełniąc też funkcję dziekana dekanatu Warszawa-Miasto. W 1944 roku tymczasowo zarządzał parafiami diecezji warszawsko-radomskiej, a po wojnie wszedł w skład Prawosławnego Metropolitalnego Komitetu Niesienia Pomocy Przesiedleńcom.

Po odsunięciu metropolity Dionizego od władzy przez komunistów, ks. Kowalenko został członkiem Tymczasowego Kolegium Rządzącego PAKP, gdzie nieraz sprzeciwiał się sposobowi pozbawienia metropolity urzędu. Zmarł 19 kwietnia 1950 roku w Warszawie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Doprowadził do wzniesienia dzwonnicy przy cerkwi parafialnej w Warszawie
Uporządkował zdewastowany cmentarz prawosławny
Uczestniczył w negocjacjach z rządem II RP dotyczących statusu prawnego Kościoła
Był członkiem Tymczasowego Kolegium Rządzącego PAKP po II wojnie światowej

Ciekawostki

Był synem rosyjskiego podoficera i Polki-katoliczki.
Pełnił funkcję proboszcza w trzech różnych parafiach w ciągu swojej kariery.
Miał syna Anatola i córkę Larysę.

Udostępnij