Mieczysław Wężyk
Biografia
Mieczysław Wężyk urodził się 19 grudnia 1889 roku w Kozienicach. Był podpułkownikiem saperów Wojska Polskiego, inżynierem i działaczem społecznym. Służył w armii Imperium Rosyjskiego, a następnie w Wojsku Polskim po odzyskaniu niepodległości. Ukończył Wojskową Szkołę Inżynieryjną w Petersburgu oraz wyższe kursy fortyfikacyjne w Warszawie. Działał w tajnym Związku Walki Czynnej.
Podczas I wojny światowej służył jako oficer 9 batalionu saperów, za co otrzymał Order Świętego Jerzego za odwagę. Po wojnie był jednym z politycznie najaktywniejszych oficerów w Warszawie. Zakulisowo przewodził Zamachowi Stanu w 1919 roku, podpisując rozkaz aresztowania generała Stanisława Szeptyckiego oraz wydając rozkaz aresztowania Piłsudskiego, który nie został zrealizowany.
W latach 20. i 30. pełnił różne funkcje wojskowe, m.in. szefa inżynierii i saperów w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie i Nr X w Przemyślu, a także dowódcy 9 pułku saperów w Brześciu. Działał społecznie w Lidze Morskiej i Kolonialnej, a także jako inżynier był twórcą wodociągów w Łucku i Brześciu nad Bugiem. Pełnił obowiązki prezydenta tych miast w latach 30.
W 1939 roku został zmobilizowany na stanowisko dowódcy Grupy Fortyfikacyjnej Nr 92, a po wybuchu wojny przydzielony do obrony Tarnopola. W 1940 roku przedostał się do Francji, gdzie pełnił funkcję zastępcy komendanta Ośrodka Wyszkolenia Oficerów Saperów w Thouars. Zmarł w 1963 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.