Wacław Chodkowski

Malarz
06.10.1878 11.03.1953 Kozienice

Biografia

Wacław Chodkowski urodził się 6 października 1878 roku w Kozienicach. W 1900 roku ukończył warszawską Szkołę Rysunkową, gdzie kształcił się pod okiem takich artystów jak Wojciech Gerson, Adam Badowski i Jan Kazimierz Kauzik.

Związany z warszawskim środowiskiem artystycznym, zajmował pracownię w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych, którego był członkiem rzeczywistym. Wystawiał tam swoje prace - debiutował w 1914 roku obrazem "Portret dziewczynki", a później prezentował m.in. "Portret chłopczyka" (1916) i "Owoce" (1935).

Po II wojnie światowej, w 1945 roku, został przyjęty do Związku Polskich Artystów Plastyków na podstawie takich prac jak "Pole wilanowskie", "Wisła po burzy" czy "Dziewczyna w rogatywce". W 1949 roku wystawił w Bydgoszczy obraz "Praca przy piecu hutniczym", a dwa lata później w Warszawie "Stare Miasto odbudowane".

Chodkowski mieszkał na Saskiej Kępie w Warszawie, przy ulicy Walecznych 39, wraz z żoną Heleną z Przybytkowskich. Niestety, w czasie wojny zarówno jego pracownia, jak i większość dorobku artystycznego uległa zniszczeniu. Pochowany został na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 14E, rząd II, grób 6).

Co ciekawe, akwarelowe pocztówki jego autorstwa stały się niemymi bohaterami książki "Tropiciele" Małgorzaty Karoliny Piekarskiej.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Ukończenie warszawskiej Szkoły Rysunkowej pod kierunkiem Wojciecha Gersona
Członkostwo w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych
Przyjęcie do Związku Polskich Artystów Plastyków w 1945 roku
Wystawienie obrazu "Stare Miasto odbudowane" w 1951 roku

Ciekawostki

Jego akwarelowe pocztówki pojawiły się jako niemi bohaterowie w książce "Tropiciele" Małgorzaty Karoliny Piekarskiej
W czasie II wojny światowej stracił pracownię i większość swoich prac
Mieszkał przy ulicy Walecznych 39 na Saskiej Kępie w Warszawie

Udostępnij