Wacław Chodkowski
Biografia
Wacław Chodkowski urodził się 6 października 1878 roku w Kozienicach. W 1900 roku ukończył warszawską Szkołę Rysunkową, gdzie kształcił się pod okiem takich artystów jak Wojciech Gerson, Adam Badowski i Jan Kazimierz Kauzik.
Związany z warszawskim środowiskiem artystycznym, zajmował pracownię w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych, którego był członkiem rzeczywistym. Wystawiał tam swoje prace - debiutował w 1914 roku obrazem "Portret dziewczynki", a później prezentował m.in. "Portret chłopczyka" (1916) i "Owoce" (1935).
Po II wojnie światowej, w 1945 roku, został przyjęty do Związku Polskich Artystów Plastyków na podstawie takich prac jak "Pole wilanowskie", "Wisła po burzy" czy "Dziewczyna w rogatywce". W 1949 roku wystawił w Bydgoszczy obraz "Praca przy piecu hutniczym", a dwa lata później w Warszawie "Stare Miasto odbudowane".
Chodkowski mieszkał na Saskiej Kępie w Warszawie, przy ulicy Walecznych 39, wraz z żoną Heleną z Przybytkowskich. Niestety, w czasie wojny zarówno jego pracownia, jak i większość dorobku artystycznego uległa zniszczeniu. Pochowany został na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 14E, rząd II, grób 6).
Co ciekawe, akwarelowe pocztówki jego autorstwa stały się niemymi bohaterami książki "Tropiciele" Małgorzaty Karoliny Piekarskiej.